Algoritmische stablecoins uitgelegd

De populairste stablecoins van dit moment zijn door valuta gedekte stablecoins. Deze hebben een relatief eenvoudig ontwerp: voor elk op blockchain gebaseerd token dat wordt uitgegeven, wordt een dollar/euro/yen in reserve gehouden.

Iedereen die in het bezit is van deze tokens zou elk token moeten kunnen inwisselen voor één eenheid van de onderliggende valuta. Het resultaat is een token dat tegen de prijs van de onderliggende valuta wordt verhandeld, of daar dicht bij in de buurt komt. Niemand wil immers meer dan $ 1 betalen voor een token dat alleen voor een dollar kan worden ingewisseld, en niemand zal het met korting verkopen.

Algoritmische stablecoins worden daarentegen niet 'ondersteund' door echte assets. Zoals de naam al aangeeft, wordt hun prijs volledig bepaald door algoritmes. Laten we eens nader bekijken hoe ze werken.

Een seigniorage (of dual-token) algoritmische stablecoin is meestal gebaseerd op twee tokens: de stablecoin zelf en een tweede token, namelijk het bond-token. Samen zorgen deze twee tokens voor prijsstabiliteit via marktprikkels.

Als de stablecoin boven een dollar wordt verhandeld,, betekent dit dat de vraag groter is dan het aanbod. Het protocol corrigeert dit door nieuwe eenheden te munten en deze te distribueren onder deelnemers van het ecosysteem (bijvoorbeeld onder degenen die een bestuurstoken bezitten). De verwachting is dat de prijzen met deze aanbodstijging weer pariteit zullen bereiken.

Als de stablecoin onder een dollar wordt verhandeld, is het aanbod groter dan de vraag en moet het protocol zorgen dat het circulerende aanbod afneemt. Dit is waar het bond-token in beeld komt. Als de stablecoin bijvoorbeeld op dit moment wordt verhandeld tegen $ 0,75, stelt het protocol gebruikers in staat om het bond-token tegen deze prijs te kopen.

Het bond-token kan worden ingewisseld voor $ 1 wanneer de stablecoin terugkeert naar pariteit. Dit betekent dat kopers $ 0,25 verdienen op elk bond-token dat ze nu kopen. Tegelijkertijd neemt het protocol de stablecoins die zijn gebruikt om bond-tokens te kopen weer op, waardoor het circulerende aanbod afneemt en de stablecoin terugkeert naar pariteit

Zijn er algoritmische stablecoins die werken met een single-token systeem? Ja, maak kennis met het rebase stablecoin.

De principes van een rebase stablecoin blijven vergelijkbaar met die van de seigniorage-variëteit: zodra de prijzen boven een dollar uitkomen, wordt het circulerende aanbod verhoogd. Als ze onder een dollar duiken, neemt het circulerende aanbod af.

Het belangrijkste verschil is dat rebase stablecoins een elastisch aanbod hebben, waarbij het aantal tokens in omloop verandert (rebasen) op basis van hun prijs. Stel bijvoorbeeld dat je 10 tokens in je wallet hebt die in totaal $ 10 waard zijn. 

Als de waarde van een token verdubbelt (zodat je 10 tokens nu $ 20 waard zijn), zal het rebasemechanisme het totale tokenaanbod halveren. Zelfs die in je wallet.

In dit geval zou je bezit worden teruggebracht van tien naar vijf tokens (die $ 10 waard zijn tegen de huidige prijs). Je hebt geen verlies geleden in dollarwaarde, maar het aanbod is geslonken om de waardestijging te compenseren. Hetzelfde geldt als je 10 tokens zouden dalen tot een totale waarde van $ 5; je zou dan verwachten dat je tokenbezit zou verdubbelen. 

Hoewel dit op het eerste gezicht misschien verontrustend klinkt, maakt het uiteindelijk geen verschil: je behoudt nog steeds je volledige aandeel van circulerende tokens

Hoewel ze niet worden beschouwd als 'pure' algoritmische stablecoins (omdat ze afhankelijk zijn van door onderpand gedekte stablecoins), zijn fractioneel-algoritmische stablecoins het waard om in dit segment te worden opgenomen.

Zoals de naam al aangeeft, gebruiken ze een fractioneel-algoritmisch mechanisme—een hybride benadering die de digitale assets van het systeem voor een deel van onderpand voorziet. 

Bij deze benadering wordt een deel van de stablecoin gedekt door crypto-activa. Dit kan zowel een cryptocurrency (bijv. ETH) als een andere stablecoin (DAI, USDC, USDT etc.) zijn. De resterende waarde komt dan voort uit een algoritmisch mechanisme (meestal met aanpassingen in het aanbod, zoals hierboven te zien is).

Om redenen die we in de volgende paragraaf zullen bespreken, blijkt uit actuele gegevens dat de markt de voorkeur geeft aan door valuta gedekte stablecoins en, in mindere mate, aan door crypto gedekte stablecoins boven hun algoritmische tegenhangers. Dit blijkt uit het feit dat door onderpand gedekte assets een dominante positie innemen op de lijst van belangrijkste stablecoins op basis van marktkapitalisatie.

Toch hebben algoritmische alternatieven enkele voordelen ten opzichte van traditionele stablecoins.

Door valuta gedekte stablecoins zijn inherent op vertrouwen gebaseerd: deelnemers gaan ervan uit dat een gecentraliseerde partij een dollarreserve van 1:1 aanhoudt. Dit tegenpartijrisico kan rampzalig uitpakken voor hun koppeling als dit niet zo blijkt te zijn, of in het geval van regelgevende inmenging.

Het algoritmische stablecoin-model is daarentegen volledig on-chain gebaseerd — en behoeft geen valuta-ondersteuning. Iedereen kan de smart contracts die het systeem ondersteunen controleren.

Algoritmische stablecoins hebben geen 'echte' reserves en kunnen hun circulerende voorraad snel aanpassen om in te spelen op een toenemende vraag, zonder dat er externe interventie nodig is.

Door hun complexe mechanismen hebben algoritmische stablecoins enkele grote nadelen.

Een depegging vindt plaats wanneer een stablecoin zijn pariteit verliest met de asset die hij volgt. Dit is precies wat de mechanismen van de stablecoin proberen te voorkomen. Maar, zoals blijkt uit voorbeelden uit het verleden, zijn ze vaak ontoereikend om te voorkomen dat het systeem instort.

Een depeg kan het gevolg zijn van een fout in de code, of, wat nog gebruikelijker is, van een verlies aan vertrouwen in de stablecoin. Een bekend voorbeeld hiervan is de ineenstorting van Terra, waarbij de waarde van de UST stablecoin kelderde en honderden miljarden aan USD verloren gingen.

Het gebrek aan onderpand kan worden beschouwd als zowel een sterkte als een zwakte van een stablecoin-systeem. Hoewel gecentraliseerde risico's worden uitgesloten, kan het ook de neerwaartse spiraal (de zgn. 'death spiral') verergeren in het geval van een depeg: zonder het veiligheidsnet van onderliggende reserves kan het kleinste verlies aan vertrouwen in het systeem leiden tot massale verkoop en een scherpe prijsdaling.

Samengevat zijn algoritmische stablecoins misschien wel het meest 'trouw' aan het crypto-ethos - in theorie dienen ze als een gedecentraliseerde, stabiele waardeopslag in een verder volatiele cryptocurrency-markt.

Vanwege hun complexiteit zijn pogingen om er een te maken die de tand des tijds doorstaat echter moeilijk gebleken. 

Aangezien je nu begrijpt hoe algoritmische stablecoins werken, kun je deze assets eens nader bekijken op Kraken.

Met Kraken kun je meer dan 200 cryptocurrencies kopen, verkopen en traden, waaronder top-stablecoins.

Begin vandaag nog aan je cryptoavontuur!