Cryptoherstaking: een complete gids

Restaking stelt validators op blockchains zoals Ethereum en Solana in staat om hun gestake cryptocurrency opnieuw in te zetten op andere proof-of-stake (PoS) gebaseerde diensten.

Staking is een belangrijk onderdeel van het PoS consensusmechanisme dat door veel van de grootste blockchain-netwerken ter wereld wordt gebruikt. Het houdt in dat mensen, genaamd validators, een hoeveelheid native cryptocurrency vergrendelen om het netwerk te beveiligen en deel te nemen aan het blokvoorstelproces.

In eenvoudige termen, hoe groter het validatornetwerk van een blockchain (ook wel een vertrouwensnetwerk genoemd), hoe moeilijker het is om aan te vallen.

Als je niet bekend bent met dit proces, bekijk dan ons artikel over crypto staking of onze video die alles uitlegt wat je moet weten over het proces.

Wil je meer beloningen verdienen op de ETH die je aan het staken bent?  Kraken geeft je toegang tot het restakingproces, zodat je meer kunt verdienen op je ETH, over meer blockchain-protocollen.

Bovendien behoud je te allen tijde het eigendom van je gestake ETH wanneer je opnieuw staket met Kraken.

Klaar om toegang te krijgen tot een naadloze en betrouwbare manier om meer te verdienen op je ETH?

Restaking-protocollen bieden een opt-in service waar validators (genoemd restakers) hun gestake ETH, SOL of andere cryptocurrency gelijktijdig over meerdere protocollen kunnen herinzetten.

Dit omvat ook liquide gestake activa van protocollen zoals Rocket Pool en Lido Finance.

EigenLayer, als leidend voorbeeld, bestaat uit een set van slimme contracten die Ethereum-validators in staat stellen hun activa opnieuw te staken en andere Ethereum-gebaseerde protocollen te beveiligen. 

EigenLayer verwijst gezamenlijk naar deze protocollen als "modules" of "actief gevalideerde diensten (AVS's)."

Bij het kiezen voor restaking-protocollen accepteren gebruikers aanvullende slashing voorwaarden die door elke module zijn vastgesteld, bovenop de eigen slashing maatregelen van Ethereum. 

Slashing is een belangrijk onderdeel van PoS-systemen waarbij de gestake activa van een validator gedeeltelijk of volledig worden geconfisqueerd als het protocol kwaadaardig gedrag detecteert.

Elke AVS specificeert zijn eigen slashing voorwaarden om validators aan te moedigen binnen de beste belangen van hun netwerk te handelen. Zonder deze aanvullende straffen zouden kwaadaardige validators gezamenlijk kwetsbare modules kunnen targeten en aanvallen.

Net als bij gedelegeerde PoS-modellen kunnen validators geregistreerde operators vertrouwen om namens hen te staken.

Deze optie biedt restakers die mogelijk niet de tijd of apparatuur hebben om aan de systeemresourcevereisten van bepaalde modules te voldoen de kans om deel te nemen aan hun netwerken en beloningen te verdienen (minus de kosten die door de operator in rekening worden gebracht).

Naast de pooled security functie van EigenLayer introduceert het ook een open AVS-marktplaats waar restakers vrij kunnen kiezen welke modules ze willen helpen beveiligen.

Beslissingen kunnen worden beïnvloed door verschillende factoren, zoals de resourcevereisten van een module, het beloningspercentage, waargenomen risico of welke sector het bedient.

Bijvoorbeeld, een groep validators die gelooft in de toekomst van oracle-netwerken kan besluiten om pooled security te bieden aan oracle-gebaseerde AVS's in ruil voor hun native tokens.

Anderen kunnen specifiek gericht zijn op AVS's met hoge beloningen en hoge risico's die bovenop EigenLayer zijn gelanceerd in een poging om maximale beloningen te genereren op hun gestake activa.

Liquide restaking-protocollen combineren de voordelen van liquide staking en restaking, en bieden verbeterde liquiditeit, verbeterde kapitaal efficiëntie en extra mogelijkheden voor het genereren van rendement.

Liquide staking pakt het probleem van illiquiditeit aan in traditionele staking, waarbij tokens doorgaans zijn vergrendeld in slimme contracten en niet kunnen worden gebruikt in andere blockchain-protocollen totdat de stakingperiode eindigt.

Via liquide staking ontvangen gebruikers een derivaat token (zoals stETH van het Lido Protocol) dat hun gestake activa vertegenwoordigt. Dit derivaat, soms een ontvangsttoken genoemd, kan worden verhandeld, gebruikt in DeFi-toepassingen of op andere manieren worden geleveraged, terwijl de oorspronkelijke activa gestaked blijven.

Liquide restaking brengt dit concept verder.

Met deze gedecentraliseerde protocollen kunnen gebruikers die hun crypto-activa staken via een liquid staking-platform de afgeleide token die ze ontvangen opnieuw staken op het protocol van EigenLayer, en in ruil daarvoor een liquid restaking-token (LRT) ontvangen.

De LRT vertegenwoordigt de gestakete en opnieuw gestakete activa van een persoon over meerdere protocollen.

Een aanzienlijk voordeel van liquid restaking is hoe het de noodzaak om een validator-node te draaien elimineert, terwijl gebruikers toch meerdere stakingbeloningen kunnen verdienen en liquiditeit kunnen behouden.

Dit pakt een belangrijk probleem aan met restaking op EigenLayer, of het nu gaat om native restaking of het gebruik van liquid staking-tokens, omdat het inhoudt dat activa worden vergrendeld en liquiditeit wordt opgeofferd.

Populaire liquid restaking-protocollen zijn onder andere Renzo Protocol, Puffer en Ether.Fi.

Elke nieuwe technologie brengt zijn eigen unieke risico's met zich mee.

Restaking is daar geen uitzondering op.

Deze lijst vertegenwoordigt slechts enkele van de risico's die restaking met zich meebrengt, en is geenszins uitputtend.

Grondig onderzoek is altijd aan te raden voordat je met nieuwe cryptocurrency-technologieën omgaat.

• Smart contract-risico: Smart contracts kunnen potentiële kwetsbaarheden of fouten in hun code bevatten, zoals programmeerfouten, bugs en achterdeurtjes. Deze problemen kunnen leiden tot onbedoelde gevolgen zoals financiële verliezen, beveiligingsinbreuken of uitbuiting door kwaadwillende actoren.
• Slashing-risico: Slashing kan zonder waarschuwing plaatsvinden en leiden tot aanzienlijke verliezen. Cryptovaluta die deelnemen aan restaking-protocollen kunnen te maken krijgen met verhoogde slashing-risico's vanwege de extra voorwaarden die door elke AVS worden opgelegd.
• Tegenpartijrisico (Operator): Omgaan met derde partij staking-delegaten vereist dat restakers hen hun gestorte activa toevertrouwen. Restaking-operators moeten zich houden aan de netwerkvoorwaarden van elk module of het risico lopen om fondsen te verliezen via slashing. In deze scenario's is het onduidelijk of restakers enige compensatie zouden ontvangen van deze gebeurtenissen.
• Systemisch risico: Naarmate hogere concentraties van de fondsen van gebruikers zijn vergrendeld in individuele stakingprotocollen, creëert dit kwetsbare enkele punten van falen en centralisatieproblemen die het bredere crypto-ecosysteem zouden kunnen bedreigen als ze worden gehackt of gecorrumpeerd.

Toen Ethereum in 2015 opkwam, werd het het eerste blockchain-gebaseerde platform van zijn soort dat ontwikkelaars in staat stelde om vrijelijk hun eigen gedecentraliseerde applicaties (dApps) bovenop zijn infrastructuur te lanceren.

Dit verminderde niet alleen de tijd en kosten om nieuwe cryptocurrency-projecten te ontwikkelen, maar stelde projecten ook in staat om te profiteren van de onderliggende netwerkbeveiliging van Ethereum.

De Ethereum Virtual Machine (EVM) is een runtime-omgeving die deze functionaliteit biedt. Hoewel het verschillende prominente voordelen biedt, is het niet zonder zijn beperkingen.

Namelijk, elke dApp die bovenop de blockchain van Ethereum is gebouwd en niet compatibel is met EVM profiteert niet van zijn netwerkbeveiliging. Deze beperking creëert op zijn beurt verschillende andere problemen:

• Bepaalde soorten applicaties binnen het Ethereum-ecosysteem moeten hun eigen vertrouwensnetwerken opbouwen.
• Het kan lang duren en een aanzienlijke hoeveelheid geld kosten voordat onafhankelijke projecten in staat zijn om hun eigen voldoende gedecentraliseerde en veilige set validators op te zetten.
• Investeren en staken met nieuwe projecten wordt door sommigen gezien als risicovoller in vergelijking met staken met bekende blockchains. Om dit te compenseren, worden nieuwere projecten vaak gedwongen om hogere beloningen uit te betalen om validators naar hun netwerken te trekken, wat kan leiden tot onnodige waardeafvloeiing.
• Over het algemeen kan de incompatibiliteit ongelijkheid creëren tussen dApps in het Ethereum-ecosysteem, waar sommige applicaties grotere cryptoeconomische beveiliging hebben dan andere.

Je zou kunnen vragen, waarom is het belangrijk als bepaalde applicaties minder veilig zijn?

Deelnemers uit de industrie beweren dat dApps slechts zo veilig zijn als de middleware-applicaties waarop ze vertrouwen om te functioneren (blockchain-bruggen, orakels, enzovoort).

Vaak vertrouwen deze kleinere middleware-diensten op hun eigen vertrouwensnetwerken en zijn ze beveiligd door aanzienlijk minder gestake activa dan de Ethereum-blockchain. Dit maakt ze veel gemakkelijker aan te vallen.

Daarom introduceren ze inherente kwetsbaarheden of enkele punten van falen die de beveiliging van andere dApps aanzienlijk kunnen compromitteren als ze worden gehackt of geëxploiteerd.

Bijvoorbeeld, Axie Infinity (AXS) is een populaire play-to-earn crypto game die is gebouwd bovenop de Ethereum blockchain. Echter, in 2022 leed de Ronin sidechain van het project een grote inbreuk, waardoor hackers meer dan 170.000 ether (ETH) en 25 miljoen USD Coin (USDC) konden stelen.

Op dat moment was het de grootste DeFi-hack in de industrie ooit.

Restaking-protocollen proberen dit soort beperking aan te pakken door validators in staat te stellen hun crypto-activa opnieuw te staken over een reeks diensten, zelfs diegene die niet compatibel zijn met de virtuele machine van een Layer 1.

Het resultaat is gedeelde cryptoeconomische beveiliging over meerdere protocollen en diensten, waarvan voorstanders geloven dat dit uiteindelijk zal resulteren in een robuustere ecosysteem van gedecentraliseerde applicaties.

Naast het Ethereum-gebaseerde restaking-protocol van EigenLayer, zijn er andere voorbeelden van restaking-protocollen in vroege ontwikkeling op andere toonaangevende Layer 1 blockchains.

• Bitcoin: Babylon
• Solana: Picasso
• Near: Octopus 2.0

Samenvattend vertegenwoordigt restaking een significante vooruitgang op het gebied van blockchain-technologie, met name in proof-of-stake (PoS) gebaseerde netwerken zoals Ethereum. 

Door validators in staat te stellen hun gestake cryptocurrency opnieuw in te zetten over verschillende PoS-diensten, pakt restaking belangrijke beperkingen aan in het traditionele stakingmodel. 

Deze innovatie vergroot niet alleen de potentiële beloningen voor validators, maar verbetert ook de netwerkbeveiliging door middelen te aggregeren en deze over verschillende platforms te delen.

Ben je klaar om meer beloningen te verdienen op je ETH en te beginnen met herstaken bij Kraken?

Kraken biedt een naadloze herstaken ervaring waarmee je deel kunt nemen aan dit innovatieve deel van het crypto-ecosysteem. Tijdens het herstaken met Kraken behoud je te allen tijde het eigendom van je gestakete ETH en kun je binnen enkele minuten aan de slag.

Klaar om vandaag nog te beginnen met herstaken bij Kraken?