Czym jest hedging?

Techniki hedgingu zazwyczaj obejmują użycie instrumentów finansowych znanych jako pochodne.

Są to umowy między dwiema stronami, które śledzą cenę aktywa bazowego. Pochodne pozwalają inwestorom uzyskać narażenie na ruchy cenowe aktywa bez konieczności posiadania samego aktywa.

Dla inwestorów kryptowalut to pośrednie narażenie może być szczególnie cenne, ponieważ eliminuje potrzebę bezpiecznego rozwiązania w zakresie przechowywania. Ponieważ pochodne hedgingowe to po prostu umowy między dwiema stronami, które przynoszą zwrot w oparciu o ruch cenowy aktywa bazowego, żadna ze stron nie musi faktycznie posiadać danego aktywa. Od początkowej transakcji do ostatecznego rozliczenia, żaden rzeczywisty aktyw kryptograficzny nie jest kupowany ani sprzedawany. 

Dwa najczęściej używane pochodne do hedgingu pozycji handlowych kryptowalut to kontrakty terminowe i opcje. Oba pozwalają inwestorom na zajmowanie długich pozycji i zyskiwanie, gdy aktywo bazowe rośnie w cenie, lub na zajmowanie krótkich pozycji i zyskiwanie, gdy spada. Zazwyczaj reprezentują prawo do kupna lub sprzedaży konkretnego aktywa po konkretnej cenie w określonym przyszłym terminie.

Podczas handlu kontraktami opcyjnymi na kryptowaluty, inwestor może kupić opcje call (przyszłe prawo do zakupu aktywa po konkretnej cenie) lub opcje put (przyszłe prawo do sprzedaży aktywa po konkretnej cenie). Gdy jest to robione w celu ochrony początkowej inwestycji przed zmiennością w dół, nazywa się to „hedgingiem”. 

Aby zakupić kontrakt opcyjny, trader musi zapłacić premię, aby uzyskać to prawo do wykonania. Premie opcyjne zapewniają, że sprzedawcy opcji są wynagradzani, ponieważ nabywca nie ma obowiązku kupna lub sprzedaży konkretnego aktywa, jeśli opcja okaże się nieopłacalna, znana również jako out of the money (OTM).

Opcje Put

Załóżmy, że inwestor posiada pewną ilość etheru (ETH) – natywnej kryptowaluty Ethereum.

Chociaż wierzą w długoterminowe perspektywy projektu, obawiają się krótkoterminowych problemów rozwojowych, które mogą negatywnie wpłynąć na cenę ETH. Aby chronić swoją inwestycję, mogą kupić opcję put na ETH, która daje im prawo, ale nie obowiązek, do sprzedaży ETH po określonej cenie (znanej również jako cena wykonania) w określonym przyszłym terminie.

Jeśli cena ETH spadnie poniżej ceny wykonania, inwestor może skorzystać z opcji i sprzedać ETH po wyższej cenie wykonania, kompensując straty w swoim portfelu.

Kontrakty futures

Kontrakty futures to umowy na zakup lub sprzedaż określonego aktywa po określonej cenie w określonym przyszłym terminie – znane jako data rozliczenia kontraktu.

Rozliczenie odbywa się niezależnie od ceny aktywa, co oznacza, że jeśli jedna strona zgadza się sprzedać jednego bitcoina za 40 000 USD, a cena rynkowa BTC w dniu rozliczenia wynosi 30 000 USD, będą zmuszeni do dokonania sprzedaży – co skutkuje stratą w wysokości 10 000 USD.

Załóżmy, że inwestor w bitcoiny obawia się nadchodzącego ogłoszenia od Przewodniczącego Rezerwy Federalnej i uważa, że może to negatywnie wpłynąć na sentyment rynku kryptowalut.

Aby chronić się przed niepewnością wypowiedzi Przewodniczącego Rezerwy Federalnej, inwestor może zawrzeć umowę kontraktu futures i zająć krótką pozycję na bitcoinie (co oznacza, że zyskują, gdy cena bitcoina spada). Jeśli inwestor ma rację i cena bitcoina spadnie po ogłoszeniu Fed, ich krótka pozycja w kontrakcie futures będzie zyskowna.

Kontrakty swapowe wieczyste, lub „perps”, są podobne do kontraktów futures pod wieloma względami. Główna różnica polega na tym, że zamiast mieć ustaloną datę rozliczenia w przyszłości, mogą być ciągle odnawiane, co daje traderowi metodę zabezpieczania, która nie ma ustalonej daty zakończenia.

Aby zapewnić, że kontrakt perp śledzi cenę swojego aktywa bazowego, stosowany jest mechanizm stawki finansowania, w ramach którego traderzy długoterminowi i krótkoterminowi płacą sobie nawzajem opłaty w zależności od tego, czy cena kontraktu perp jest powyżej czy poniżej rynkowej ceny spot w danym momencie.

Na przykład, jeśli w obecnym rynku istnieje większe zapotrzebowanie na długie perps na bitcoina niż na krótkie perps na bitcoina, cena kontraktu będzie handlować powyżej aktualnej ceny rynkowej bitcoina. Aby zniechęcić nowych traderów długoterminowych do wchodzenia na rynek i zwiększania tej różnicy cenowej, system stawki finansowania wymusi na traderach długoterminowych płacenie opłaty traderom krótkoterminowym w stałych odstępach czasu w zależności od wielkości ich otwartych pozycji.

W tym scenariuszu traderzy krótkoterminowi otrzymywaliby stały procentowy zwrot z opłat płaconych przez traderów długoterminowych, aż cena kontraktu wróciłaby do rynkowej ceny spot bitcoina.