Obalanie mitów o kryptowalutach: Bitcoin nie jest poparty niczym

Zasady protokołu Bitcoin mówią, że tylko 21 milionów bitcoinów kiedykolwiek będzie istnieć. Te jednostki monetarne są programowo wprowadzane do obiegu i podążają za ustalonym harmonogramem emisji, który nie może być zmieniony przez żadną osobę, firmę ani rząd.

Obecnie około 20 milionów bitcoinów zostało już wprowadzonych do obiegu. Pozostałe monety mają być stopniowo wprowadzane do obiegu w ciągu następnych stu lat.

Ta udowodniona ograniczona podaż, w połączeniu z odpornością na cenzurę, bezgranicznością i brakiem wymagań dotyczących zezwoleń w transakcjach bitcoinowych, sprawia, że kryptowaluta jest wartościowa. To są unikalne cechy, których nie posiadają waluty fiducjarne i inne klasy aktywów.

Dodatkowo, bitcoin jest bardziej przenośny, podzielny i wymienny niż waluta fizyczna. Można do niego również uzyskać dostęp z dowolnego miejsca na świecie za pomocą inteligentnego urządzenia i połączenia z internetem, co czyni go prawdziwie globalnym systemem walutowym.

Bitcoin jest wspierany przez połączenie skomplikowanej matematyki i technik kryptograficznych, które pozwalają protokołowi działać. Dokładniej mówiąc, Bitcoin wykorzystuje szereg algorytmów kryptograficznych do zabezpieczenia swojej sieci i emisji waluty.

Razem te algorytmy stanowią fundament solidnego systemu płatności elektronicznych, który jest bez zezwoleń, bezgraniczny i odporny na cenzurę.

Protokół Bitcoin, jak to się nazywa, działa na podstawie zestawu zasad zakodowanych w komputerze, które określają ważne parametry dla jego rodzimych kryptowalut. Rozproszona sieć wolontariuszy przestrzega tych zasad i pełni kluczowe role, takie jak kopanie, aby pomóc w utrzymaniu i zabezpieczeniu sieci za pomocą swoich komputerów. Wolontariusze często są nagradzani za swoją pracę w sieci poprzez nagrody za kopanie.

W ten sposób Bitcoin jest w stanie zastąpić dużą część zaangażowania ludzi oprogramowaniem. Można to porównać do automatu sprzedającego. Protokół działa głównie automatycznie, ale nadal wymaga pomocy ludzi w jego utrzymaniu.

Bitcoin polega na swojej sieci wolontariuszy, aby zapewnić bezpieczeństwo. 

Każdy wolontariusz utrzymuje swoją własną kopię blockchain Bitcoin, działając zasadniczo jako niezależny właściciel księgi. Oznacza to, że nawet jeśli sieć Bitcoin byłaby teoretycznie skompromitowana, pełna historia wszystkich transakcji mogłaby zostać odzyskana z komputera jednej osoby i, przy wystarczającej liczbie węzłów zgłaszających, może być potwierdzona jako prawdziwa i dokładna.

Największym zagrożeniem dla publicznej sieci blockchain, takiej jak Bitcoin, jest atak 51%. To wtedy osoba lub grupa ludzi łączy wystarczające zasoby, aby uzyskać większościową kontrolę nad siecią. 

Jeśli jedna jednostka jest w stanie kontrolować więcej niż 51% mocy obliczeniowej sieci (całkowita suma całej mocy obliczeniowej skierowanej na wydobycie), zyskuje zdolność do zniekształcenia integralności księgi. Może to obejmować możliwość podwójnego wydawania funduszy i blokowania przychodzących transakcji według uznania.

Prawdopodobieństwo ataku 51% maleje jednak, gdy sieć rośnie. Im więcej wolontariuszy angażuje się w wydobycie bitcoinów, tym większa moc obliczeniowa. To z kolei oznacza, że złośliwi agenci muszą pozyskać jeszcze większą ilość mocy obliczeniowej, aby przejąć sieć. Na obecnym poziomie kosztowałoby to oszałamiającą sumę pieniędzy, aby zorganizować tego typu atak na Bitcoin.

Tradycyjnie, waluty narodowe, takie jak dolar amerykański czy funt szterling, były wspierane równoważnymi rezerwami złota. Oznaczało to, że każda jednostka fizycznej waluty mogła być wymieniana w dowolnym momencie na swoją wartość w złocie.

Przywiązując papierowe banknoty do cennego, ograniczonego towaru, pomogło to zapewnić wartość podstawowej waluty i ograniczyć ilość nowych jednostek, które mogły być wydawane. 

Ostatecznie, niedobór złota stłumił wzrost gospodarczy, a kraje były chętne do szybszego rozwoju, niż pozwalała na to dostępność złota. Doprowadziło to do porzucenia standardu złota i odłączenia ich walut od jakiegokolwiek fizycznego zabezpieczenia.

Do tej pory wszystkie waluty narodowe przeszły na waluty „fiat”. Nie mają one żadnego zabezpieczenia w aktywach rzeczywistych. Zamiast tego wartość podstawowej waluty opiera się na zdolności rządów poszczególnych krajów do spłacania swojego długu.

Ceny walut fiat nie są już ustalane na podstawie wartości towaru, ale na podstawie stabilności rządu, który je emituje, oraz ogólnych zasad podaży i popytu. Ogólnie rzecz biorąc, im silniejsza gospodarka kraju, tym wyższy popyt i wartość jego waluty fiat.

Bez zabezpieczenia w złocie waluty fiat nie mają wewnętrznej wartości. Ich jedyną wartość monetarną ustala wiara użytkowników w ich rządy, aby utrzymać stabilność gospodarczą.

W wyniku nadmiernego drukowania nowej waluty i jej efektu ubocznego, jakim jest inflacja, siła nabywcza tych walut fiat zazwyczaj znacznie spada z upływem czasu. W latach 1900-2010 siła nabywcza dolara amerykańskiego spadła o 98%.

W niektórych przypadkach gwałtowny wzrost cen może prowadzić do hiperinflacji, co często oznacza zagładę dla podstawowej waluty fiat. Ogólnie przyjmuje się, że hiperinflacja występuje, gdy miesięczna stopa inflacji przekracza 50% (gdy ceny ogólnych dóbr i usług stają się o 50% droższe w ciągu jednego miesiąca).

Ponad 35 walut fiat załamało się z powodu hiperinflacji tylko w XX wieku. Gdy obywatele zauważają, że ich pieniądze szybko tracą na wartości, mogą zdecydować się na wymianę ich na inne waluty zagraniczne lub towary, aby zabezpieczyć się przed szalejącą inflacją. Waluty hiperinflacyjne również tracą swoją międzynarodową atrakcyjność, co powoduje, że kraje wypłacają i trzymają bardziej stabilne aktywa.

Waluty fiat mają zatem wartość i funkcję tylko wtedy, gdy rządy odpowiednio je utrzymują jako zaufany środek wymiany.

Na poziomie krajowym waluty fiat są zabezpieczone przez sieć bankową i agencje egzekwujące prawo.

Banki chronią fundusze deponentów i są zaufane do zabezpieczania głównych rejestrów, danych osobowych swoich klientów i tak dalej. 

Lokalne agencje, takie jak policja, zapewniają, że obywatele nie tworzą ani nie krążą własnymi pieniędzmi.

Na poziomie międzynarodowym kraje ostatecznie polegają na swoich siłach zbrojnych, aby zabezpieczyć swoje waluty fiducjarne. Jako waluta rezerwowa świata, dolar amerykański jest używany do rozliczania międzynarodowych transakcji i inwestycji. To pojawiło się krótko przed zakończeniem II wojny światowej, po międzynarodowym spotkaniu znanym jako Konferencja w Bretton Woods.

To zapewniło Stanom Zjednoczonym szereg przywilejów, a mianowicie stały globalny popyt na ich walutę. Stany Zjednoczone porzuciły standard złota w 1971 roku, a koniec umowy Bretton Woods został formalnie ratyfikowany kilka lat później. Aby utrzymać status dolara jako waluty rezerwowej świata, Stany Zjednoczone muszą teraz utrzymać swoją potęgę militarną, aby zapewnić, że kraje nadal będą go używać.

Ogólnie rzecz biorąc, jasne jest, że Bitcoin reprezentuje przejrzysty, globalnie dostępny system walutowy, który jest udowodnioną rzadkością, ma wyraźną politykę monetarną i jest zarządzany wyłącznie przez swoich użytkowników. Ponadto Bitcoin działa jako zaufany system płatności transgranicznych, który działa 24/7, 365 dni w roku.

Waluty fiducjarne, z drugiej strony, są przymusowo egzekwowanym środkiem wymiany, którym tylko nieliczni mają prawo zarządzać. Innymi słowy, waluta fiducjarna również nie jest „poparta niczym”. To rozważenie powinno skłonić każdego, kto używa tego samego argumentu przeciwko bitcoinowi, do zastanowienia się.

Chcesz wykonać kolejny krok w podróży kryptowalutowej dzięki usługom zaufanej i przejrzystej giełdy? Kliknij przycisk poniżej, aby rozpocząć korzystanie z Kraken już dziś!