Czym jest staking kryptowalut i jak to działa?

Staking kryptowalut to proces, który umożliwia posiadaczom tokenów zdobywanie nagród za pomoc w zabezpieczeniu sieci blockchain w ramach proof-of-stake (PoS).

Podobnie jak wiele aspektów ekosystemu kryptowalut, staking ma pewne unikalne cechy i uwarunkowania, które należy przeanalizować przed rozpoczęciem. 

Zrozumienie ich może pomóc w podejmowaniu bardziej świadomych decyzji dotyczących kryptowalut i możliwości, jakie odblokowuje staking.

W tym przewodniku zbadamy, co oznacza staking kryptowalut, jak działa, jakie są różne rodzaje stakingu, a także związane z nimi korzyści i ryzyko.

Wolisz oglądać niż czytać? Obejrzyj poniższy film, aby poznać wszystkie szczegóły dotyczące stakingu kryptowalut.

Staking krypto pozwala posiadaczom określonych kryptowalut zdobywać nagrody za pomoc w walidacji bloków danych transakcji, gdy są one przesyłane do sieci blockchain.

Proces stakowania służy dwóm kluczowym celom:

• Utrzymanie dokładności nowych informacji dodawanych do blockchaina.
• Pomoc w zabezpieczeniu bazowej sieci blockchain przed przejęciem kontroli przez większość sieci, które jest znano jako atak 51%.

Proces stakingu wykorzystuje zachęty i kary zarządzane przez reguły komputerowe, aby zachęcić użytkowników do uczciwego działania w sieci. 

Stakerzy, którzy działają zgodnie z regułami protokołu, otrzymują nagrody za swój wkład, podczas gdy ci, którzy działają nieuczciwie, mogą otrzymać kary, takie jak utrata stakowanej kryptowaluty w procesie zwanym slashingiem.

Nagrody za stakowanie są dystrybuowane jako nowo wymintowane jednostki kryptowaluty, często proporcjonalnie do kwoty, jaką dana osoba stakowała. 

W przypadku niektórych blockchainów typu proof-of-stake wpłata większej ilości aktywów w smartkontrakcie stakingowym zwiększa szansę na wybranie użytkownika do walidacji bloków. 

Mechanizm ten opiera się na założeniu, że ci, którzy „ryzykują własną skórą”, są bardziej skłonni do działania w najlepszym interesie sieci, ponieważ mają więcej środków finansowych do stracenia, jeśli ich aktywa zostaną przejęte (skonfiskowane przez sieć). 

W celu uniknięcia faworyzowania bogatszych uczestników niektóre protokoły stosują losowość, aby zapewnić wszystkim, w tym użytkownikom z mniejszymi stakowanymi aktywami, szansę na zdobycie nagród.

Proof-of-stake to rodzaj mechanizmu konsensusu blockchain, który pozwala posiadaczom określonych kryptowalut na walidację transakcji i zdobywanie nagród poprzez stakowanie swoich tokenów (wpłacanie ich w ramach wyznaczonego smartkontraktu stakingowego).

W przeciwieństwie do blockchainów proof-of-work (PoW), które opierają się na energochłonnym kopaniu, protokoły blockchain PoS wymagają od walidatorów zakupu i „zablokowania” pewnej liczby tokenów w celu uczestniczenia w procesie walidacji bloku. 

Mimo że każdy blockchain PoS cechuje się własnym podejściem do wyboru walidatorów, większość z nich wykorzystuje algorytm do określenia, kto zweryfikuje ważność danych w nowym bloku.

Po dokonaniu wyboru walidatorzy mają za zadanie zweryfikowanie danych transakcji i smartkontraktu, utrzymując integralność blockchaina.

Większość protokołów PoS wymaga minimalnej liczby tokenów do uruchomienia oprogramowania walidatora. Na przykład blockchain Ethereum wymaga co najmniej 32 etherów (ETH), aby rozpocząć stakowanie w swojej sieci — mimo że istnieją zewnętrzne protokoły płynnego stakowania, które znacznie zmniejszają tę kosztowną barierę.

Delegated proof of stake (DPoS) stanowi rozwinięcie pierwotnej metody PoS. 

W protokołach DPoS walidatorzy mogą wybrać delegatów — znanych również jako świadkowie lub producenci bloków — aby utrzymać węzeł stakingu i walidować bloki w ich imieniu. Delegowani operatorzy stakingu często pobierają opłaty lub zatrzymują niewielki procent stakowanych aktywów, które generują.

W tym scenariuszu delegowani operatorzy stakingu często próbują nakłonić stakerów do powierzenia im swoich aktywów, oferując korzystniejsze opłaty niż ich konkurencja.

Zmniejszając liczbę węzłów walidatora, protokół DPoS ma na celu poprawę efektywności energetycznej i zwiększenie szybkości walidacji transakcji w porównaniu z tradycyjnym protokołem PoS. Krytycy twierdzą jednak, że blockchainy DPoS są bardziej scentralizowane, ponieważ tylko ograniczona liczba delegatów zajmuje się walidacją transakcji.

Ważnym przykładem blockchaina DPoS jest sieć TRON, która pełni funkcję platformy dla zdecentralizowanych aplikacji (dApps). Dzięki wdrożeniu DPoS TRON rzekomo przetwarza transakcje szybciej, a opłaty są niższe w porównaniu z wieloma innymi blockchainami opartymi na PoS. Opiera się on na zaledwie 27 delegowanych producentach bloków, zwanych „superprzedstawicielami”, którzy zarządzają procesem walidacji blockchaina Tron.

Jeśli walidator bloku działa nieuczciwie, jego zachowanie może osłabić sieć, powodując utratę zaufania użytkowników i potencjalnie doprowadzając do spadku wartości kryptowaluty. 

Z tego powodu w blockchainach typu proof-of-stake obowiązuje kara za złośliwe zachowanie, która jest nazywana „slashingiem”. 

Slashing skutkuje częściową lub całkowitą konfiskatą stakowanych tokenów walidatora, jeśli protokół stwierdzi, że działał on nieuczciwie.

Proponowanie nieprawidłowych bloków i nadmierny przestój to główne przyczyny slashingu w protokołach PoS.

Staking zapewnia użytkownikom, którzy posiadają określone kryptowaluty, szansę na aktywne uczestnictwo w sieciach blockchain.

Dlaczego ktoś chciałby się na to zdecydować? Poniżej przedstawiono kluczowe powody:

• Zdobywanie nagród: Stakując aktywa cyfrowe w blockchainie proof-of-stake (PoS), wraz z upływem czasu możesz zdobywać nagrody za posiadane kryptowaluty.
• Wsparcie ulubionych sieci blockchain: Wielu posiadaczy kryptowalut postrzega staking jako sposób na wspieranie projektów, w które wierzą, poprzez przyczynianie się do zwiększenia bezpieczeństwa ich sieci.
• Łatwe użytkowanie: Staking może służyć jako łatwa do ustawienia i zapomnienia metoda zarabiania na kryptowalutach, dzięki czemu jest ona dostępna dla każdego.

Staking kryptowalut obejmuje różne metody, a każda z nich ma swoje mechanizmy i zalety. Zrozumienie tych różnych typów może pomóc w wyborze najlepszej strategii stakingu, która spełni Twoje potrzeby. 

Poniżej przedstawiono najpopularniejsze typy stakingu:

• Bezpośredni staking: Obejmuje staking tokenów bezpośrednio w sieci blockchain, umożliwiając uczestnictwo w procesie konsensusu i zdobywanie nagród.
• Pule stakingu: Posiadacze kryptowalut dodają do puli swoje środki, aby utworzyć pojedynczy węzeł stakingu. Pomaga to zwiększyć szanse na zdobycie nagród i poprawić dostępność blockchainów, w których obowiązują minimalne wymagania dotyczące stakingu. Nagrody są dzielone proporcjonalnie wśród członków puli na podstawie ich wkładu.
• Delegowany staking: Stakerzy mogą przekazać uprawnienia w zakresie stakowania węzłowi walidatora zarządzanemu przez kogoś innego. Nagrody są rozdzielane wśród walidatorów i delegatów.
• Staking giełdowy: Giełdy kryptowalut oferują usługi stakingu, umożliwiając użytkownikom bezpośrednie stakowanie ich aktywów. Giełda zajmuje się całą procedurą i dystrybuuje nagrody.
• Płynne stakowanie: Użytkownicy otrzymują tokeny reprezentatywne za stakowane aktywa, co uwalnia płynność. Te reprezentatywne tokeny można wdrożyć w innych protokołach DeFi, aby potencjalnie zdobyć dodatkowe nagrody, co zapewnia zbieżne nagrody z pojedynczej wpłaty stakowanych aktywów.

Oprócz tego staking może mieć charakter powierniczy lub niepowierniczy. W przypadku stakingu powierniczego przekazujesz tokeny platformie. W ramach stakingu niepowierniczego przechowujesz tokeny w portfelu cyfrowym.

W protokołach proof-of-stake (PoS) walidatorzy są wybierani do tworzenia nowych bloków na podstawie kilku kryteriów. Mimo że skupiają się przede wszystkim na wartości kryptowalut, które stakują, wiele protokołów blockchain bierze również pod uwagę inne czynniki poza samą liczbą stakowanych coinów.

Im więcej kryptowalut stakuje walidator, tym większe są szanse na to, że zostanie wybrany do walidacji bloku transakcji. Jednak protokoły wprowadzają również pewien stopień losowości, aby zagwarantować, że użytkownicy stakujący mniejsze kwoty będą mieli możliwość zdobycia nagród.

Aby zachować sprawiedliwość, niektóre blockchainy PoS wykorzystują różne techniki oparte na kryptografii w celu stworzenia losowości w procesie wyboru. Te uwarunkowania gwarantują, że wszyscy uczestnicy będą mieli możliwość zdobycia nagród za walidację transakcji.

W niektórych sytuacjach stakerzy mogą zwiększyć swoje szanse na to, że zostaną wybrani poprzez stakowanie swoich tokenów przez dłuższy okres. Koncepcja ta jest znana jako „wiek coina”, który jest obliczany poprzez pomnożenie liczby stakowanych coinów przez liczbę dni, w których były one stakowane. 

Im dłużej tokeny są stakowane, tym większe jest prawdopodobieństwo, że walidator zostanie wybrany w przyszłości. Gdy węzeł pomyślnie waliduje blok transakcji, wiek coina jest resetowany.

Główną zaletą stakowania kryptowalut jest możliwość zdobywania nagród dzięki posiadanym aktywom. Kiedy stakujesz kryptowalutę, możesz zarabiać pieniądze bez konieczności sprzedaży aktywów, co zapewnia posiadaczom kryptowalut sposób na uzyskiwanie pasywnego dochodu. Może to być również część długoterminowej strategii inwestycyjnej, która zachęca ludzi do utrzymywania swoich aktywów w sieci, co może pomóc w ustabilizowaniu cen.

Dodatkowe korzyści:

• Niższe koszty inwestycji: W przeciwieństwie do systemów proof-of-work (PoW), staking nie wymaga dużych inwestycji początkowych w drogi sprzęt do kopania. Protokoły Proof-of-Stake (PoS) mogą działać z wykorzystaniem standardowych komputerowych kart graficznych, ułatwiając udział większej liczbie osób.
• Efektywność energetyczna: PoS zużywa również znacznie mniej energii niż blockchainy PoW, dzięki czemu sieć ma mniejszy wpływ na środowisko.
• Ochrona przed inflacją: Staking może potencjalnie pomóc w ochronie przed inflacją, ponieważ w niektórych krajach posiadacze środków mogą być w stanie zwiększyć swoje aktywa kryptowalutowe i pozostawić w tyle ogólne wskaźniki inflacji.
• Aktywne wsparcie sieci: Staking umożliwia użytkownikom aktywne wspieranie sieci. Stakerzy mogą uczestniczyć w procesie konsensusu, aby wzmocnić sieci, w których pokładają nadzieję, jednocześnie zdobywając nagrody za swój wkład.
• Udział w zarządzaniu: W niektórych przypadkach stakerzy mogą decydować o zarządzaniu, co umożliwia wywieranie wpływu na kierunek, w jakim zmierza projekt.

Mimo że staking może zapewnić nagrody, istnieje kilka zagrożeń, które należy wziąć pod uwagę przed przekazaniem kryptowalut na rzecz protokołu:

• Ryzyko związane z siecią: Jeśli w blockchainie wystąpią problemy, takie jak błędy lub luki w zabezpieczeniach, może to wpłynąć na bezpieczeństwo stakowanych aktywów.
• Slashing: Jeśli walidator lub delegowany operator stakingu zachowuje się nieuczciwie lub nie wywiązuje się ze swoich obowiązków, stakerzy mogą stracić część lub całość stakowanych środków.
• Zmienność rynku: Wartości kryptowalut mogą się znacznie wahać. Nawet jeśli zdobędziesz nagrody, ogólna wartość Twoich środków w walucie fiat może się zmniejszyć z powodu warunków rynkowych.
• Brak kontroli: Stakowanie aktywów oznacza, że możesz mieć nad nimi mniejszą kontrolę niż podczas przechowywania ich w portfelu. Polegasz na protokole i osobach, które nim zarządzają.
• Ryzyko regulacyjne: Zmiany w przepisach mogą oddziaływać na praktyki w zakresie stakingu lub legalność niektórych metod stakowania, wpływając na możliwość stakingu lub zdobywane nagrody.
• Ryzyko związane z compoundingiem: Niektóre systemy stakingu zapewniają nagrody za compounding, co może zwiększyć ryzyko w przypadku spadków na rynku z powodu zablokowania większej ilości aktywów.
• Koszt utraconych korzyści: Staking blokuje Twoje aktywa, uniemożliwiając udział w protokołach zdecentralizowanych finansów (DeFi), zakup tokenów niewymiennych (NFT) lub aktywny handel na rynku.

Nadrzędnym ryzykiem jest wymóg zablokowania stakowanych coinów na określony czas. Na wielu platformach w tym okresie blokady nie będzie można uzyskać dostępu, przelewać ani sprzedawać kryptowalut.

Jeśli cena rynkowa stakowanych coinów znacznie spadnie, strata może przewyższyć zarobki uzyskane dzięki stakowaniu. Jednakże program stakowania na platformie Kraken pozwala na stakowanie lub zaprzestanie stakowania większości aktywów kryptowalutowych w dowolnym momencie — dzięki elastycznym okresom blokady.

Istnieje kilka sposobów na stakowanie kryptowalut. Stakować można bezpośrednio z niektórych portfeli cyfrowych za pomocą usług w zakresie zdecentralizowanych finansów lub bezpośrednio przy użyciu samego protokołu.

Jednak większość użytkowników decyduje się na stakowanie tokenów u zaufanych dostawców usług stakowania, takich jak Kraken.

Pierwszym krokiem w zakresie stakowania kryptowalut jest zakup natywnych kryptowalut używanych przez protokół PoS. Niektóre najpopularniejsze kryptowaluty do stakowania to ETH, SOL i ADA. Te i inne aktywa do stakowania możesz kupić na platformie Kraken lub innych platformach kryptowalutowych.

Wiele platform kryptowalutowych, takich jak Kraken, oferuje programy stakowania. W przypadku zakupu aktywów do stakowania na platformie Kraken możesz natychmiast rozpocząć stakowanie. Możesz stakować kryptowaluty za pomocą jednego kliknięcia na platformie Kraken lub w aplikacji mobilnej Kraken Pro.

Jeśli chcesz skorzystać z innej usługi stakowania, konieczne będzie przeniesienie aktywów do portfela krypto lub usługi podmiotu zewnętrznego, który obsługuje stakowanie.

Przeznacz aktywa na program stakowania, aby zacząć zdobywać nagrody. Pamiętaj, że niektóre aktywa mogą wymagać okresu wiązania, zanim zaczną zapewniać nagrody.

Gdy teraz znasz już zalety i wady stakingu kryptowalut, może chcesz wykonać kolejny krok w swojej kryptowalutowej podróży? Platforma Kraken umożliwia stakowanie różnych kryptowalut, zapewniając łatwy sposób na zdobywanie nagród przy jednoczesnym wspieraniu sieci.

Interesuje Cię staking? Odwiedź Centrum wiedzy Kraken, aby zapoznać się z przewodnikami dotyczącymi kryptowalut, i utwórz konto na platformie Kraken już dziś.